Categoriearchief: Blog

Een “wow” geluid

Op zoek naar een plug-in om je nummer optimaal te masteren?
Of naar instellingen om je …. (vul maar in) geluid beter te laten klinken?
Of wil je gewoon een kant en klaar oplossing om je track ‘wow’ te laten klinken?

Zoek dan niet verder.

 

Deze bestaan (gelukkig) niet. Ja, ze zijn er wel die het beweren en we zouden het graag willen geloven maar het kan niet. Waarom niet? Nou heel eenvoudig, de mogelijkheden zijn eindeloos en je bedoelingen ook. Ik bedoel, wat is ‘optimaal’ masteren, ‘beter’ of ‘wow’? Voor jou waarschijnlijk heel iets anders dan voor mij.
Voorbeeld, als ik een nummer voor masteren ontvang wil ik graag weten wat de maker er van er mee wil bereiken. Wat voor muziek vindt deze geweldig klinken en waar moet de nummer op lijken (kwa geluid)? Het gaat niet om wat ik goed vindt maar wat de maker er van goed vindt (of wil bereiken).
Instellingen (EQ of Compressie of..) om iets beter te laten klinken zullen afgestemd moeten worden op waar het in wordt gebruikt? Wat mankeert er aan? Wat is de bedoeling?
Wat de één ‘wow’ vindt doet een ander zeer aan de oren.

Kan ik er dan niks aan doen om dit beter te krijgen? Ja zeker!
Je verdiepen in hoe het één en ander werkt en oefenen. Nee geen ander plug-in, tutorial of preset maar gewoon je oren trainen om te horen wat nodig is, fouten maken en hiervan leren.

Het is een ‘skill’, bedrevenheid. Op het moment dat je gelooft dat het op te lossen is met een ander plug-in of bepaalde (preset) instelling glij je af. Geloof in je eigen kunnen, niet in de spullen om het voor je op te lossen.

En nu ophouden te lezen, uitloggen en gaan oefenen. Succes.  🙂

 

Vrijheid

We leven in een tijd waarin we de vrijheid en mogelijkheden hebben om zelf te bepalen wat we maken en we kunnen dit ook nog zelf aan de man  brengen.

Eerlijk is eerlijk, de nadeel is ook dat iedereen dit kan en dat we dus worden overstelpt met aanbod.

Wat ik bedoel is, vroeger moest je als muzikant het geluk hebben (of hard werken) dat je werd opgemerkt door een platenbaas die wel wat in je materiaal zag (geld kon verdienen) zodat ze je de mogelijkheden boden om je muziek op te nemen en voor je uitbrachten.

Pas als je voor hun genoeg geld had verdiend kon je wat arroganter worden en met minder commercieel, wat vaak dichter bij de hart van de muzikant lag, werk aan de slag.
Gelukkig bleek soms ook dit werk aan te slaan bij het grote publiek en was er weer eens wat nieuws ontstaan.

Nu kan zo’n beetje iedereen zonder te grote investering een plaatje maken en dit ergens op het web posten zodat de hele wereld er deelgenoot van kan zijn. Geen commercieel contract of restricties.

Gewoon lekker doen wat jij wilt.

Helaas is denk ik zo’n beetje 90% van alles wat je op het web kan vinden gemaakt met de bedoeling er rijk en bekend mee te worden (wie wil dat niet).

Hierdoor is er weinig nieuws (kijk maar eens hoe gretig tutorials over, hoe maak ik ….  bezocht worden) en erger nog is die 10% (die de moeite wel waard kan zijn) best moeilijk te vinden.

Ze zijn er wel maar worden overschreeuwd door de massa.
Maar we mogen niet klagen, we hebben de vrijheid om te maken wat we willen en kunnen daar in iedergeval een boel lol aan beleven.

Home Studio een dure bedoeling?

Een beetje audio interface met goede microfoon voorversterkers en kwalitatief AD en DA converters kost een klein fortuin. Een microfoon die een beetje meedoet, kost je ook je vakantie geld en kabels e.d. moet natuurlijk ook van subliem kwaliteit zijn. Software om de boel op te nemen zal toch ook van de categorie “pro” moeten zijn met alle nodige (liefst veel) plug-ins, over onze computer waar de boel op draait zal ik maar zwijgen. Voor weergave om de boel op te mixen hebben we natuurlijk studio monitors nodig. Goede studio monitors kosten per stuk iets waarvoor je een compleet normaal hifi installatie voor koopt. En dan heb ik het nog helemaal niet over allerlei ander leuks (controllers, akoestisch behandeling, hardware zoals extern effecten, midi keyboards) voor de studio.

Maar is dat wel zo? Hebben we dat allemaal nodig? Zodra ik anders beweer zullen mensen welke bij mij in de studio komen zeggen ‘ja ja, als ik hier rond kijk heb je ook voor een klein kapitaal staan.’ Dus om een beetje opname en mix te maken moet je nou eenmaal veel investeren?

Creativiteit, goede oren en kennis is het belangrijkste. Hiermee kun je met weinig veel meer dan iemand die verder ‘alles’ heeft behalve dat. Met een simpel DAW, audio interface en goedkoop microfoon en hoofdtelefoon kun je al heel wat moois maken. Even een boodschappenlijstje: Laten we er van uitgaan dat je een nog prima werkend computer (desktop of laptop) hebt. Voor net onder de (op moment van schrijven) 54 euro ben je de eigenaar van een legaal versie van Reaper (of je gebruikt een lite versie DAW, vaak bijgeleverd bij aanschaf van een audio interface). Voor nog geen 150 euro heb je een goede audio interface welke vaak ook al met een goed te gebruiken DAW en nodige plug-ins wordt geleverd. En onder de 100 euro kun je een prima groot membraan condensator microfoon vinden. Hoofdtelefoon van rond de 80 euro is prima (heb je goede computer speakers staan mag je die er bij gebruiken). Ok dan heb je ook nog iets als een microfoon standaard, kabels eventueel plopfilter (kun je ook zelf maken) nodig en we zijn voor onder de 500 euro helemaal klaar. Ja, 500 euro is niet niks maar elk hobby kost geld, en de resultaten van deze investering kunnen met de nodige oefening en moeite meedoen met de rest.

En ooh ja, informatie over hoe en wat kan je natuurlijk hier op de website vinden. 🙂

 

Feedback gevraagd

Toen ik jaren terug begon met basgitaar te spelen moest ik het leren door te luisteren naar platen en zelf uitzoeken (we hadden geen internet met youtube) en oefenen.
Toen ik net de basis spel onder de knie had, kreeg ik het verzoek om een band uit de brand te helpen aangezien hun bassist er plotseling mee was gestopt. Na een week (weekend daarop hadden ze een optreden) driftig op hun repertoire te hebben geoefend kwam ik tot de conclusie dat het beste was om mij maar tot de basis te beperken en niet te moeilijk te doen, …nog.
Ik moest de rest nog met veel oefen sessies samen met de band en thuis oefenen allemaal onder de knie zien te krijgen.
Maar goed, het optreden was een feit en dat weekend stond ik dus op het podium.
Mijn spel was ‘beginner’ maar een goede basis voor de rest. In de pauze kwam er iemand op mij af en begon mij allerlei welgemeende adviezen te geven over wat ik beter kon doen.
Hij had gelijk, sterker nog dat had ik zelf ook wel door.
Ergerlijk vond ik het omdat ik niet om deze feedback had gevraagd.
De enige arrogante en zelfverzekerde reactie die ik toen kon bedenken was
“tja, ik sta op die podium, jij niet”.

Nu ken ik muzikanten (tegenwoordig noemen ze zich vaak ‘producers’) welke het geen bal interesseert wat een ander van hun werk vindt en gewoon lekker hun ding doen.
Vaak doen ze dit ook goed (naar mijn mening).
Je komt ze echter ook tegen, vaak op verschillende forums (er zijn zelfs speciale websites hiervoor), welke bij elk trucje dat ze hebben geleerd om feedback vragen.
Niks mis mee om open te staan voor commentaar om daar van te leren, of dat je gewoon nieuwsgierig bent naar wat anderen van je werk vinden.

Maar als ik naar het niveau luister denk ik vaak, wat vindt je er nu zelf eigenlijk van? Is dit je doel?
Naar wat voor feedback ben je op zoek?
Een veer? Is de mening van een vreemde zo belangrijk voor jouw motivatie?

Wellicht komt het door de manier hoe we tegenwoordig muziek maken.
Er zijn er die denken dat door een paar audioloops te importeren en in positie te brengen ze aan het produceren zijn. Dat het een on-gerelateerd stel lussen zijn welke ook nog eens op verschillende tempo’s of toonhoogtes draaien horen ze niet.
Er zijn er ook die muziek ademen en leven en prachtige interessante dingen maken.
Nu zijn beide van deze categorieën ongeveer even zeldzaam, groter is de groep welke lekker met de basis bezig is en nog een hoop moeten oefenen (dat weten ze toch?).

Als ik de reacties op een feedback vraag lees zie ik dat ze op zoek zijn naar makkelijke oplossingen.
Niet zo vreemd in deze tijd van presets, één vinger akkoorden, sequencers en ander mogelijkheden.

We hoeven blijkbaar niks meer te leren door te oefenen.
En dan de “Ik weet wel wat ik wil en hoe het moet klinken”.
Belangrijk, maar weten we dat niet allemaal?
Tja, produceren (of is het gewoon muziek maken) is niet makkelijk. Gelukkig niet.
Het verschil tussen hoe je dit aanpakt heeft verschillende uitkomst, succes of frustratie.
Tegenwoordig is het voor de beginner eenvoudig om in de war raken, er zijn eindeloze mogelijkheden. Het is veel moeilijker om resultaten te boeken die je wilt omdat je verleid wordt te denken dat het makkelijker is dan dat het in werkelijkheid is.
Presets en plug-ins zegevieren en wiegen ons in een vals gevoel van veiligheid en gemak die vaak eindigt in ergernis.

Onder deze omstandigheden is het enige wat je kunt doen, doorzetten, niet opgeven, goed ouderwetse ploeteren, en oefenen.

EDM maken is best moeilijk.

Muziek is een ritme en melodie eventueel met gezongen tekst wat een aangenaam geluid produceert. Er zijn verschillende stijlen denk aan jazz, klassiek, rock, edm (Elektronic Dance Music) elk met hun eigen geluid en dynamiek. Wat we mooi vinden is smaak en daar valt niet over te twisten.

Bij het maken van al dat moois kunnen muzikanten uren (of nog langer) spenderen aan het zoeken naar een bepaald ‘sound’. Ook is het voor de audio techneut soms een uitdaging om de boel dusdanig passend te krijgen tot een mooi geheel. Daarvoor zijn veel tools beschikbaar, apparatuur, plug-ins en technieken als layering en ander effecten.

In thuis studio hadden we vroeger zeer beperkte mogelijkheden hiervoor. Sterker nog zelfs in professionele studio’s waren de mogelijkheden beperkt. Tegenwoordig in onze digitaal thuis studio zijn de mogelijkheden bijna onbeperkt. Geweldig toch?

Ja. Maar het lijkt er soms op dat omdat het mogelijk is moeten we het ook doen, ook al is het niet nodig. Er zijn mensen welke veel tijd en aandacht besteden om een goede opname te maken. Geweldig. Om het dan vervolgens in de mix dusdanig te vernielen dat het nergens meer naar klinkt. Een goede opname maken is soms moeilijk en de opname die we maken kan soms bewerking nodig hebben om bruikbaar te worden. Maar beoordeel de opname eerst!

Nu hebben veel genres muziek het voordeel dat ze ook live met elkaar gespeeld kunnen worden en we ook wel een beeld hebben van hoe het uiteindelijk moet klinken.

EDM is hier echter een uitzondering op, thuis producers hebben het vaak moeilijk. Ze gebruiken vaak kant-en-klaar samples of virtueel instrumenten speciaal voor hun doel. Compleet gelayerd, compressed en alles. Handig, kant-en-klaar goede opnames dus. Dit gebruik je in het nummer die je wilt maken (creativiteit en technische kennis dus) door ze na elkaar (op elkaar) in je DAW te gebruiken.

Dan nog de boel een beetje op elkaar afstemmen en tweaken in de mix en klaar. Nou nee.

Men spendeert soms weken aan een kick om tot het juiste geluid te komen, veel processen achter elkaar er op los gelaten en met een beetje pech werken deze elkaar tegen waardoor het eerste proces eigenlijk weer ongedaan wordt gemaakt.

Het is ook een verschrikkelijk moeilijk genre om goed te mixen. Alles onder de 500Hz is vaak een strijd. Die kick moet dreunen en die bas moet vet zijn kortom.. Loudness war in het laag. Dus na twee weken op die kick gewerkt te hebben en een lekkere sweep bas gemaakt te hebben passen ze niet in de mix. Om die bas te horen moet er zoveel energie gegeven worden dat de kick niet meer hoorbaar is. Men heeft hiervoor een oplossing gevonden. Sidechain compressie. Zo ingesteld dat als de kick komt deze de rest (inclusief bas) dicht draait (tenminste niet twee weken voor niks aan gewerkt). Dat de boel vervolgens als een gek loopt te pompen is ondertussen zelfs een onderdeel van het genre geworden.

Dus, elk stijl zal een bepaalde aanpak en kennis nodig hebben om tot het juiste resultaat te komen. Wat mij verbaasd echter is het volgende. Men heeft bijvoorbeeld twee weken gespendeerd aan een vette kick sound met een tail van zeg maar 1 sec. En die klinkt om zich ook mooi (als je er van houdt). Vervolgens wordt deze kick in het nummer op 120Bps (of meer) gebruikt. Dat is twee slagen elk seconde, een opstapeling van tail dus. Het is een beetje als piano spelen met het sustain pedaal constant ingedrukt, of slag gitaar spelen met veel reverb. Door distortion (genereren van harmonische overtonen) te gebruiken hoopt men dat de instrumenten zich toch nog onderscheiden in de mix.

Wellicht is dit de oorzaak van het probleem waar veel edm producers mee kampen. Creativiteit en techniek gaan niet goed samen (we gebruiken er zelfs verschillende hersen helften voor).

Begin eens met een concept van het nummer en niet met geluiden. Als je een nummer bedacht hebt begin dan (maar ook dan pas) met het zoeken van een bijpassend geluid voor een bepaalde onderdelen en het mixen hiervan. Het is een ander nummer (hoop ik) dan die je zo geweldig vindt, misschien past het zelfde geluid van die ander niet in jouw nummer?

En dan nog enkele persoonlijke tips, Dynamiek is geen vies woord, ook niet in edm. Best fijn als de luisteraar niet hoeft te smachten naar een drop. Less is more, als je druk bezig bent is het goed om eens een stap terug te nemen en je af en toe af te vragen of wat je aan het doen bent ook werkelijk wel iets toevoegt aan het nummer.

Het uiteindelijk resultaat is waar het om draait, niet hoelang of hoeveel moeite je aan een bepaald geluid hebt besteedt.

 

Uitstervend ras

Vroeger in de tijd dat muziek alleen op een LP (groot plastic schijf) beschikbaar was, zette we de plaat op en gingen achterover leunend eventueel met hoofdtelefoon (toen hadden we nog een hoofd) een hele kant achter elkaar beluisteren. Om vervolgend de boel om te draaien om de ander kant te beluisteren. En ja er zaten nummers tussen welke ik na een paar keer draaien pas heb leren waarderen (en ook nummers die ik nog steeds niks aan vindt).

In de tijd dat de CD uitkwam kregen we het gebruikers gemak om met een druk op de knop van nummer tot nummer te gaan, en het kwaliteit was vele malen beter. Muziek moest echter wel wat sneller aanslaan anders was het ‘volgende’ knopje al snel gevonden.

Kort daarop konden we al snel zelf muziek als apart nummers opslaan en schieten tussen de nummers welke we wilden beluisteren.
Een heel nummer beluisteren komt ook steeds minder vaak voor.
Om nog meer nummers op te kunnen slaan deden we een (flinke) stap achteruit in kwaliteit.

Geweldig dit. Toch?
Ja. Maar ik moet toegeven dat er ook een schaduw kant aan zit.
Zo zijn er mensen welke een muziek verzameling hebben van duizenden nummers.
Ik had vroeger wel een boekenkast vol LP’s maar dat was nog maar een fractie van wat men nu op een USB stick heeft.
Dat dat kan is wel heel mooi maar men loopt zich rot te zoeken naar dat ene nummer. Maar gelukkig zijn ook daarvoor oplossingen.
Vraag je of ze die en die nummer kennen, toveren ze je de hele discografie van die artiest naar voren.
Als ik vervolgens vermeld dat ik alleen dat ene nummer van die artiest mooi vindt zeggen ze, ‘ach, ja maar ik heb gelijk alles maar gedownload’. Waarom?
Hoeveel mooie muziek zit er tussen al die duizenden nummers welke ze nog nooit gehoord hebben? Zo blijkt dat als ik op verzoek om een bepaald nummer te beluisteren ze er achter komen dat het bestand beschadigd is.
Maar goed, de mogelijkheden zijn er en we kunnen er gebruik van maken en dat is mooi.

Het is je ondertussen vast al opgevallen dat ik vrij kritisch ben in welk muziek ik beluister.
En er ontstaat iets wat ik vervelend vindt.
Er waren vroegen LP’s bij die met recht een album waren, van begin tot eind een verhaal, een beleving. Ook in dynamiek en volume verschillen tussen nummers onderling (niet elk nummer is op max gemasterd).
En hierin zit dan voor mij ook tegenwoordig wel eens het probleem.
Nummer worden als individueel tracks gezien en soms op die manier ook geript of door de mediaspeler zelf met auto normalize, auto volume of auto gain weergegeven.
Er zijn zelfs speciaal tools voor, MP3Gain bijvoorbeeld.
Als ik hiermee zo’n album beluister is de beleving anders (minder), ik mis wat.
Een rustig nummer dat ook als rustig nummer wordt weergegeven.

Tot slot nog iets raars wat ik ben tegen gekomen.
Iemand liet mij een oud klassieker horen waarbij ik riep ‘de originele is van ….’ waarop de reactie was ‘dit is de originele’. Onderzoek wees uit dat het om een download van youtube ging …, maar om aan het auteursrecht restrictie te ontkomen, hadden ze het tempo (en toonhoogte) aangepast voordat men het had geüpload!

Is muziek nog wel emotie of alleen aantal en techniek?
Ach, opa Bill moet maar wat aan zijn zelfdiscipline doen.
Er valt gelukkig genoeg moois (ook in muziek) echt te beleven. 🙂

Opa en Daan

MP3 en streaming slecht voor muziek beleving.

In een (Engelstalig) filmpje op internet (staat onderaan dit bericht) worden we gewaarschuwd voor hoe het ‘grote publiek’ muziek beluisterd en hoe deze ons wordt aangeboden.

Terecht! Er ontstaat al een generatie welke niet anders dan mp3 en streaming audio kent en dit dus ook al als een standaard ervaart.

In het filmpje hebben ze het over hoeveel moeite er wordt gedaan om muziek tot een bepaald perfectie te maken, opnemen en te mixen (masteren) zodat de luisteraar het net zo kan gaan beleven.
Maar, vervolgens wordt dit vaak ik een slechte formaat verspreid en op slechte apparatuur afgespeeld.

In een begeleidend schijven bij het filmpje schijft men:
De laatste twee decennia hebben we een opvallende daling in de kwaliteit van geluid en luisterervaring gezien.
Gecomprimeerde muziek, MP3’s en streaming, hebben de kwaliteit verminderd en de emotie afgevlakt.
Marketing gimmicks en gemak nemen nu de plaats in van excellentie.
De film “Distortion of Sound” is een duidelijke uiteenzetting van de huidige stand van zaken met betrekking tot geluid, met in de hoofdrol Linkin Park, Slash, Quincy Jones en meer.
Deze documentaire zal uw oren openen en u inspireren om een rijkere, ontroerende muzikale ervaringen te willen ervaren.

Maar dan… Dan schieten de tranen mij in de ogen.

In het filmpje en op hun site zie ik twee dingen die mij mateloos irriteren.

  1. Het filmpje gaat over gecomprimeerd audio formaat (mp3), en niet over over-gecomprimeerd audio door compressors, loudness (helaas, aangezien ook dat mijn inzien bijdraagt aan een groot kwaliteit afbreuk in veel hedendaags muziek). Maar in de audio voorbeelden die men in het filmpje gebruikt (tussen 11:47 en 12:14) zijn geen voorbeelden van gecomprimeerd audio formaat gebruikt maar voorbeelden van over compressie (Geen dynamiek)! Begrijp me niet verkeerd.
    Ik ben voor lossless audio en ook zeker voor meer dynamiek. Maar lossy (mp3) klinkt op een ander manier slecht dan wat deze voorbeelden willen aantonen.
  2. Onderaan de site staat een link naar “Clari-Fi”.
    Dit is een systeem welke beweert dat het de verloren gegaan details van lossy audio formaten kan herstellen. Onzin! Dit is onmogelijk. Er worden door het systeem allerlei trucjes (EQ en transiënt processing) uitgehaald maar verloren blijft verloren. Ergerlijk is deze link hier dus vooral omdat het hele filmpje (22 minuten lang) men moeite doet om ons juist uit te leggen dat als je 90% van het origineel weggooit, dit de beleving van je muziek aantast en je dit dus ook nooit meer terug kunt krijgen.
    Daar komt bij dat de audio demonstraties op de site van Clari-Fi volkomen misleidend zijn.

Waarom maak ik mij daar zo druk over?
Het filmpje is bedoeld om ons als consument bewust te maken voor de nadelen van lossy audio formaat en streaming audio. Heel goed.
De kijker zal echter door de inhoud mogelijk gaan denken dat deze verschillen door hem (of haar) niet gehoord worden of dat het met een systeem is op te lossen.

Of is dit dan toch weer een reclame filmpje?

Hi Res Audio.

*High-resolution audio generally refers to music data with a volume of information exceeding that of CDs.”
Vrij vertaald: Met High – resolution audio wordt in het algemeen bedoeld, muziekgegevens welke, aan hoeveelheid informatie, die van CD  overschrijd.
(Van Sony site)

Je hoort er steeds meer over en ja het zit er aan te komen.
Audio bestanden in 24 bit / 96 (of zelfs 192) kHz. Gemaakt (althans dat hoop je) van de originele master tape (of bestand).
Met de juiste apparatuur (nieuwe want op je oude spul kun je dit niet correct afspelen) zou je dan eindelijk van muziek kunnen genieten in hoog resolutie.
Wie wil dat niet, een doorbraak, een volgende stap in muziek kwaliteit nadat we van analoog (cassette bandjes en vinyl) naar digitaal (CD) zijn gegaan.
De producenten van audio apparatuur en muziek willen het in ieder geval wel graag (niet verassend).

Dus Sony nodigde enkele journalisten uit om naar Wisseloord studio’s af te reizen en laat hun horen hoe geweldig dit allemaal wel niet klinkt. En iedereen hoort het.
(Het gaat hier zeker niet om een blinde A/B/X test van gelijke bron en om tussen de oh’s en ah’s te zitten en dan te zeggen ‘ik hoor geen verschil’ resulteert al gauw in het zielig vinden dat ‘jij dat niet hoort’.)

Sony01
De welbekende (maar foutieve) stairsteps weergave. Een vierde (analoog weergave) plaatje zou n.l. voor beide het zelfde zijn als de eerste.*

Op hun set voor rond de twee duizend euro (zonder kabels of speakers) laten ze horen
hoeveel dat wel niet verschilt.

Sony02
Ze hebben ook wel een goedkoper set maar die is alleen ‘leuk voor de kinderen’.

Laten we eens kijken, wat HiRes audio zou kunnen zijn.
Pas op voor bedrog, er zijn namelijk ook gewoon ge-upsampled CD masters. Hiervan is de bron al nooit HiRes geweest en kan het dus ook nooit worden.
De bron moet minstens van een zelfde of hoger bitdepth en samplerate zijn als het uiteindelijk Hi Res bestand. Analoog (tape) mag ook als deze dan maar wel naar HiRes wordt omgezet (let wel de maximaal dynamiek van tape is kleiner dan die van CD).
U zult over een installatie moeten beschikken welke de mogelijkheden van HiRes ook werkelijk analoog (zodat we het kunnen horen) weer kan geven. 24 bit dynamiek kan niet weergegeven worden. De theoretische ruisvloer van 24 bit ligt al onder het lawaai welke elektronica componenten (als ze uit staan) maken.
De kwaliteit van de opname, mix en master zal op zijn minst voor een deel groter moeten zijn dan de geboden resolutie van een CD.
(Anders kunnen we immers net zo goed bij CD blijven.)

Een domme vraag misschien maar, wat is er dan mis met CD?
Toen CD uitkwam werd ons een geluid beloofd welke
helder, transparant, vrij van ruis en kraak met een frequentie weergave tot buiten ons gehoor met een gigantische dynamiek
zou zijn. Verder zou bediening, gebruik en toegankelijkheid enorm verbeteren. En dat is wat de mogelijkheden van CD betreft ook allemaal waar, maar wat we horen zal niet altijd zo te zijn. Wat ging er dan mis?
Los van dat er domweg fouten zijn gemaakt op de ‘eerste’ CD’s zoals het gebruik van masters met RIAA filters voor vinyl moest men ook leren om te gaan met de mogelijkheden.
Al snel kwam men er achter dat die gigantische dynamische weergave betekende, dat het verschil tussen zacht en luid nu zo groot kon zijn dat de zachte passages onhoorbaar waren, op normaal volume in een niet compleet stil omgevingen zoals bijvoorbeeld een auto of voor op de radio.
En zet je het wel zo hard dat je die passages kon horen dan gingen je oren bloeden bij de luide stukken, dus ging men de boel maar flink comprimeren om het in de hand te houden, en weg was het voordeel van de dynamisch bereik van een CD.
Dit is men zelfs zo ver gaan comprimeren (luider maken) dat in sommige gevallen de al oude LP (vinyl) beter klinkt dan de CD.

Akoestische instrumenten kunnen frequenties produceren welke hoger (ook lager) zijn dan wat wij kunnen horen. Deze frequenties hebben invloed op de frequenties welke we wel kunnen horen. Bij het opnemen van alleen de hoorbare frequenties zullen deze invloeden er dan ook al zijn en hiervoor hoeven we niet die onhoorbare frequenties vast te leggen of weer te geven.
(Luchtvochtigheid, temperatuur en luchtdruk hebben ook invloed.) 🙂
Sterker nog, we lopen kans om bij het afspelen juist weer nieuwe ‘onhoorbare frequenties verstoringen’ te introduceren, deze kunnen op hun beurt ook weer invloed (ongewenst) hebben op de hoorbare frequenties. Een perfect weergave kan alleen als het weer op de zelfde instrumenten in de zelfde omgeving precies zo weer wordt gespeeld. Er is fysiek geen ander mogelijkheid om dit anders exact zo weer te geven.
Geluid anders dan akoestisch wordt al beperkt door de elektronica (versterker, apparaat) welke dit produceert. Overigens wordt elk audio bewerking (ook digitaal) in de hoorbare frequenties uitgevoerd. Ik ken geen geluidstechnicus (voor muziek) welke boven de 20kHz met EQ bezig is (anders dan Hi-cutoff toe te passen.), al zou het zijn omdat ook hij deze frequenties domweg niet hoort..

Heeft Hi Res Audio dan niks meer te bieden dan meer data?
Ik geloof van wel. Maar dit zit hem dan niet in de bitdepth of samplerate van de bestanden maar in de reden om dit te maken. De geluidstechnicus mag weer meer aandacht besteden aan het produceren van ‘een goed geluid’ (en dat hoor je ook).
Men krijgt muziek met een
helder, transparant, vrij van ruis en kraak met een frequentie weergave tot buiten ons gehoor met een gigantische dynamiek
als er maar voor wordt betaald.
Of we dit resultaat dan vervolgens op een CD of als Hi Res Audio verspreiden zal voor bijna niemand een hoorbaar verschil uit maken.
(Bijna niemand, om te zeggen ‘niemand’ zou je eerst iedereen moeten testen of dat ook waar is… En ja een goede, betrouwbare test kan hierin overtuigend zijn. Waarom wordt deze niet uitgevoerd?) Bij een test van de Boston Audio Society kon men het verschil in drager niet horen, alleen bij extreem harde volumes.
Maar “Hi Res Audio” gaat hoop ik wel aangeven dat de mogelijkheden van digitaal audio beter benut zijn voor wie er naar op zoek is.

En daar kan ik wel blij om worden.

*
W1ST U D4T H3T R3PR0DUC3R3N V4N D1G1T44L N44R 4N4L00G 31G3NL1JK N3T Z013TS 1S 4LS M3T 0NZ3 H3RS3N3N 3N T3KST?
0ND4NKS D4T H3T N3RG3NS 0P L1JKT KUNN3N 0NZ3 H3RS3N3N H3T P3RF3CT V3RT44L3N.
L44T U DUS N13T M1SL31D3N D00R ST41RST3P PL44TJ3S, 4LL3 D1G1T44L 4UD10 W0RDT P3RF3CT W33RG3G3V3N!
N3T Z0 G03D 4LS UW H3RS3N3N D1T T0CH KUNN3N L3Z3N.

Meer Info:
http://discover.store.sony.com/High-Resolution-Audio/
http://www.ponomusic.com/

Toekomst van muziek?

Virtueel instrumenten, synthesizers en wat niet meer hebben we genoeg.

Het lijkt er op dat elk “vernieuwing” alleen maar nog meer technischer is dan de vorige.


Toch blijf ik geloven (zeker weer na het zien van zo’n video) dat muziek maken meer een kwestie van talent is. En als je dat hebt kun je op alles geweldig muziek maken….

Up(date)grade DAW

Vroeger kocht je hardware en als je het goed onderhield en het ging niet stuk kon je er jaren plezier van hebben.

Raar is het dan eigenlijk ook wel dat met software het lijkt dat we elk jaar (als het al niet vaker is) een upgrade of in ieder geval update moeten kopen.
De vraag is echter of dat wel nodig is. (Ook al doen ze ons geloven van wel.)

Neem nou als voorbeeld Pro Tools 10 (11 komt er al weer aan) maar waarom zou je het nodig hebben?
Nou 11 biedt, 64bit ondersteuning, diverse nieuwe meetmethodes, met inbegrip van PPM, VU en Bob Katz’s K-stijl, waardoor het mengen van verschillende broadcast standaarden efficiënter kan. Een gain vermindering meter toont ook gain reductie voor alle dynamiek plug-ins op elk kanaal. En nog wat dingen. Een upgrade (dus als je versie 10 al hebt) kost je 300 dollar.

Nu kunnen deze upgrades best interessant zijn als ze iets bieden wat je gaat gebruiken of mist maar in de meeste gevallen updaten ze iets waarvan ik het bestaan in mijn huidige versie niet eens wist. Ook iets als 64bit “lijkt” (als je computer 64bit is) reden genoeg maar besef goed dat al je plug-ins dan ook 64 bit moeten zijn anders is het zinloos.
Sterker nog, soms worden er dingen niet meer ondersteund die je juist wel gebruikte. (Toen Audition 3, CSx werd was er geen midi en VSTi ondersteuning meer. )

Kortom, voordat u enthousiast wordt van een nieuwe update, upgrade bekijk eerst eens goed wat het u te bieden heeft en OF u daar op zat te wachten…

p.s. Driver updates (voor geluidskaarten of ander hardware) zijn in het algemeen wel een goed idee.Vaak zijn hierin problemen opgelost dan wel performance verbeteringen doorgevoerd.