Uitstervend ras

Vroeger in de tijd dat muziek alleen op een LP (groot plastic schijf) beschikbaar was, zette we de plaat op en gingen achterover leunend eventueel met hoofdtelefoon (toen hadden we nog een hoofd) een hele kant achter elkaar beluisteren. Om vervolgend de boel om te draaien om de ander kant te beluisteren. En ja er zaten nummers tussen welke ik na een paar keer draaien pas heb leren waarderen (en ook nummers die ik nog steeds niks aan vindt).

In de tijd dat de CD uitkwam kregen we het gebruikers gemak om met een druk op de knop van nummer tot nummer te gaan, en het kwaliteit was vele malen beter. Muziek moest echter wel wat sneller aanslaan anders was het ‘volgende’ knopje al snel gevonden.

Kort daarop konden we al snel zelf muziek als apart nummers opslaan en schieten tussen de nummers welke we wilden beluisteren.
Een heel nummer beluisteren komt ook steeds minder vaak voor.
Om nog meer nummers op te kunnen slaan deden we een (flinke) stap achteruit in kwaliteit.

Geweldig dit. Toch?
Ja. Maar ik moet toegeven dat er ook een schaduw kant aan zit.
Zo zijn er mensen welke een muziek verzameling hebben van duizenden nummers.
Ik had vroeger wel een boekenkast vol LP’s maar dat was nog maar een fractie van wat men nu op een USB stick heeft.
Dat dat kan is wel heel mooi maar men loopt zich rot te zoeken naar dat ene nummer. Maar gelukkig zijn ook daarvoor oplossingen.
Vraag je of ze die en die nummer kennen, toveren ze je de hele discografie van die artiest naar voren.
Als ik vervolgens vermeld dat ik alleen dat ene nummer van die artiest mooi vindt zeggen ze, ‘ach, ja maar ik heb gelijk alles maar gedownload’. Waarom?
Hoeveel mooie muziek zit er tussen al die duizenden nummers welke ze nog nooit gehoord hebben? Zo blijkt dat als ik op verzoek om een bepaald nummer te beluisteren ze er achter komen dat het bestand beschadigd is.
Maar goed, de mogelijkheden zijn er en we kunnen er gebruik van maken en dat is mooi.

Het is je ondertussen vast al opgevallen dat ik vrij kritisch ben in welk muziek ik beluister.
En er ontstaat iets wat ik vervelend vindt.
Er waren vroegen LP’s bij die met recht een album waren, van begin tot eind een verhaal, een beleving. Ook in dynamiek en volume verschillen tussen nummers onderling (niet elk nummer is op max gemasterd).
En hierin zit dan voor mij ook tegenwoordig wel eens het probleem.
Nummer worden als individueel tracks gezien en soms op die manier ook geript of door de mediaspeler zelf met auto normalize, auto volume of auto gain weergegeven.
Er zijn zelfs speciaal tools voor, MP3Gain bijvoorbeeld.
Als ik hiermee zo’n album beluister is de beleving anders (minder), ik mis wat.
Een rustig nummer dat ook als rustig nummer wordt weergegeven.

Tot slot nog iets raars wat ik ben tegen gekomen.
Iemand liet mij een oud klassieker horen waarbij ik riep ‘de originele is van ….’ waarop de reactie was ‘dit is de originele’. Onderzoek wees uit dat het om een download van youtube ging …, maar om aan het auteursrecht restrictie te ontkomen, hadden ze het tempo (en toonhoogte) aangepast voordat men het had geüpload!

Is muziek nog wel emotie of alleen aantal en techniek?
Ach, opa Bill moet maar wat aan zijn zelfdiscipline doen.
Er valt gelukkig genoeg moois (ook in muziek) echt te beleven. 🙂

Opa en Daan

2 gedachten over “Uitstervend ras”

  1. Ik mis nog altijd de mooie tijd van vinyl.
    Het uren lang bladeren door de bakken in een duister platenzaakje. En, zoals je mooi omschrijft, de andere beleving van luisteren naar muziek.
    Als verzamelaar van bootlegs is internet natuurlijk een gouden bron, maar ik mis de ‘jacht’ en de voldoening als je weer een mooie titel in de platenbak vindt.
    De vondst van de platenzaak ging ik echt voor zitten (vaak met vrienden) en luisterden we echt naar. De downloads is vaak snel even doorzappen om de kwaliteit in te schatten en dan gaat ie het archief in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.