Alle berichten van Bill

Audioplacebo

Wie lang genoeg met audio bezig is geweest weet dat dat ons gehoor zeer gevoelig is voor veel verschillende variabele.
Denk maar eens aan verwachtingen, waar we naar luisteren of hoe we ons voelen.
Je weet dat de ene dag ‘iets’ prima kan klinken maar de volgende dag dat ‘iets’ weer heel anders kan klinken (terwijl er aan dat ‘iets’ niks is veranderd).
Je ontdekt dat er geen beste is, alleen maar verschillen en dat deze verschillen zelfs per moment kunnen verschillen.

Om een oordeel te kunnen geven over welke keuze je moet maken tussen verschillen willen we dit graag zo objectief mogelijk doen. Maar als we weten dat er zo veel variabele zijn is dat bijna onmogelijk.

We moeten dan streven om het audioplacebo effect tijdens het luisteren er van zo veel mogelijk uit te sluiten.

Het moeilijkste is hierin dat we onze mindset moeten veranderen. De moeilijkste variabele is, verwacht niet dat het beter of slechter is.
Als we iets gelezen hebben, advies hebben gekregen, betaald hebben of het er gelikt uitziet waardoor onze verwachting is dat het beter zal zijn, is de kans dat we die horen ook groter.

Dit heeft niks met de werkelijkheid te maken maar met hoe we het ervaren. Het ZAL dan ook werkelijk beter klinken.

Voorbeelden hiervan zijn er genoeg te vinden in de Hi-End audio. Ondanks allerlei vergelijkingen daar lees je bijna continu dat de factor verwachting bij vergelijken op één of ander manier ook altijd aanwezig is en helaas dat er dan ook geen blinde test wordt gedaan.
Vooral in dingen zoals kabels maar ook het fenomeen inbrand tijd is zo’n leuke.
Naar mijn kennis kan alleen bij iets mechanisch (zoals een luidsprekers) hier een effect (let op ik zeg niet een verbetering) optreden.

Maar natuurlijk hebben we allemaal (ik in ieder geval wel) dit wel eens mee gemaakt.

Zo had ik laatst drie verschillende master versies van een nummer. Na heel wat heen en weer vergelijk had ik een besluit genomen welke de beste was. En ja, ik kon het ook motiveren, het klonk ruimer, opener (vul maar in) …. Totdat ik (later) er achter kwam dat ik een fout had gemaakt en ik naar drie exact dezelfde bestanden (wel verschillend genoemd, wat mijn verwachting dus manipuleerde) had geluisterd. Na de fout te hebben hersteld was ik mij er gelijk ook van bewust hoe belangrijk blind testen is.

Dus ook tijdens mixen zijn A/B vergelijkingen (en als het kan blind) belangrijk, is het ECHT beter? Geloof je oren en niet wat op je beeldscherm of in je verwachtingen speelt!

Een “wow” geluid

Op zoek naar een plug-in om je nummer optimaal te masteren?
Of naar instellingen om je …. (vul maar in) geluid beter te laten klinken?
Of wil je gewoon een kant en klaar oplossing om je track ‘wow’ te laten klinken?

Zoek dan niet verder.

 

Deze bestaan (gelukkig) niet. Ja, ze zijn er wel die het beweren en we zouden het graag willen geloven maar het kan niet. Waarom niet? Nou heel eenvoudig, de mogelijkheden zijn eindeloos en je bedoelingen ook. Ik bedoel, wat is ‘optimaal’ masteren, ‘beter’ of ‘wow’? Voor jou waarschijnlijk heel iets anders dan voor mij.
Voorbeeld, als ik een nummer voor masteren ontvang wil ik graag weten wat de maker er van er mee wil bereiken. Wat voor muziek vindt deze geweldig klinken en waar moet de nummer op lijken (kwa geluid)? Het gaat niet om wat ik goed vindt maar wat de maker er van goed vindt (of wil bereiken).
Instellingen (EQ of Compressie of..) om iets beter te laten klinken zullen afgestemd moeten worden op waar het in wordt gebruikt? Wat mankeert er aan? Wat is de bedoeling?
Wat de één ‘wow’ vindt doet een ander zeer aan de oren.

Kan ik er dan niks aan doen om dit beter te krijgen? Ja zeker!
Je verdiepen in hoe het één en ander werkt en oefenen. Nee geen ander plug-in, tutorial of preset maar gewoon je oren trainen om te horen wat nodig is, fouten maken en hiervan leren.

Het is een ‘skill’, bedrevenheid. Op het moment dat je gelooft dat het op te lossen is met een ander plug-in of bepaalde (preset) instelling glij je af. Geloof in je eigen kunnen, niet in de spullen om het voor je op te lossen.

En nu ophouden te lezen, uitloggen en gaan oefenen. Succes.  🙂

 

Vrijheid

We leven in een tijd waarin we de vrijheid en mogelijkheden hebben om zelf te bepalen wat we maken en we kunnen dit ook nog zelf aan de man  brengen.

Eerlijk is eerlijk, de nadeel is ook dat iedereen dit kan en dat we dus worden overstelpt met aanbod.

Wat ik bedoel is, vroeger moest je als muzikant het geluk hebben (of hard werken) dat je werd opgemerkt door een platenbaas die wel wat in je materiaal zag (geld kon verdienen) zodat ze je de mogelijkheden boden om je muziek op te nemen en voor je uitbrachten.

Pas als je voor hun genoeg geld had verdiend kon je wat arroganter worden en met minder commercieel, wat vaak dichter bij de hart van de muzikant lag, werk aan de slag.
Gelukkig bleek soms ook dit werk aan te slaan bij het grote publiek en was er weer eens wat nieuws ontstaan.

Nu kan zo’n beetje iedereen zonder te grote investering een plaatje maken en dit ergens op het web posten zodat de hele wereld er deelgenoot van kan zijn. Geen commercieel contract of restricties.

Gewoon lekker doen wat jij wilt.

Helaas is denk ik zo’n beetje 90% van alles wat je op het web kan vinden gemaakt met de bedoeling er rijk en bekend mee te worden (wie wil dat niet).

Hierdoor is er weinig nieuws (kijk maar eens hoe gretig tutorials over, hoe maak ik ….  bezocht worden) en erger nog is die 10% (die de moeite wel waard kan zijn) best moeilijk te vinden.

Ze zijn er wel maar worden overschreeuwd door de massa.
Maar we mogen niet klagen, we hebben de vrijheid om te maken wat we willen en kunnen daar in iedergeval een boel lol aan beleven.

YouTube loudness

Goed nieuws voor YouTube muziek luisteraars.

Misschien heeft u het helemaal niet gemerkt maar alle muziek welke geupload is sinds december vorig jaar wordt met dezelfde loudness weergeven.

Ongeacht hoe het is gemastered, hierdoor kan een betere vergelijking in geluid kwaliteit gemaakt worden.

Als voorbeeld hier twee nummers:
1. Mark Ronson & Bruno Mars – ”Uptown Funk” (DR8)
2. Madona – “Living For Love” (DR4)

Waarom is dit goed nieuws? Omdat muziek liefhebbers die iets nieuws beluisteren nu niet beïnvloed worden door de loudness!

Egoist

Sugar bytes heeft weer eens wat nieuws, Egoist.
Egoist

Sinds Fruity Loops en de opkomst van dit soort muzikanten (of eigenlijk producers) is men al op zoek naar “hoe kan dit (nog) makkelijker?”

Kortom, pleur je mp3 bibliotheek er in en Egoist sliced er op los.
Zet er een drum, synth en bass line onder en je nieuwe hit is gemaakt.

Leuk. Toch?

 

Home Studio een dure bedoeling?

Een beetje audio interface met goede microfoon voorversterkers en kwalitatief AD en DA converters kost een klein fortuin. Een microfoon die een beetje meedoet, kost je ook je vakantie geld en kabels e.d. moet natuurlijk ook van subliem kwaliteit zijn. Software om de boel op te nemen zal toch ook van de categorie “pro” moeten zijn met alle nodige (liefst veel) plug-ins, over onze computer waar de boel op draait zal ik maar zwijgen. Voor weergave om de boel op te mixen hebben we natuurlijk studio monitors nodig. Goede studio monitors kosten per stuk iets waarvoor je een compleet normaal hifi installatie voor koopt. En dan heb ik het nog helemaal niet over allerlei ander leuks (controllers, akoestisch behandeling, hardware zoals extern effecten, midi keyboards) voor de studio.

Maar is dat wel zo? Hebben we dat allemaal nodig? Zodra ik anders beweer zullen mensen welke bij mij in de studio komen zeggen ‘ja ja, als ik hier rond kijk heb je ook voor een klein kapitaal staan.’ Dus om een beetje opname en mix te maken moet je nou eenmaal veel investeren?

Creativiteit, goede oren en kennis is het belangrijkste. Hiermee kun je met weinig veel meer dan iemand die verder ‘alles’ heeft behalve dat. Met een simpel DAW, audio interface en goedkoop microfoon en hoofdtelefoon kun je al heel wat moois maken. Even een boodschappenlijstje: Laten we er van uitgaan dat je een nog prima werkend computer (desktop of laptop) hebt. Voor net onder de (op moment van schrijven) 54 euro ben je de eigenaar van een legaal versie van Reaper (of je gebruikt een lite versie DAW, vaak bijgeleverd bij aanschaf van een audio interface). Voor nog geen 150 euro heb je een goede audio interface welke vaak ook al met een goed te gebruiken DAW en nodige plug-ins wordt geleverd. En onder de 100 euro kun je een prima groot membraan condensator microfoon vinden. Hoofdtelefoon van rond de 80 euro is prima (heb je goede computer speakers staan mag je die er bij gebruiken). Ok dan heb je ook nog iets als een microfoon standaard, kabels eventueel plopfilter (kun je ook zelf maken) nodig en we zijn voor onder de 500 euro helemaal klaar. Ja, 500 euro is niet niks maar elk hobby kost geld, en de resultaten van deze investering kunnen met de nodige oefening en moeite meedoen met de rest.

En ooh ja, informatie over hoe en wat kan je natuurlijk hier op de website vinden. 🙂

 

EDM maken is best moeilijk.

Muziek is een ritme en melodie eventueel met gezongen tekst wat een aangenaam geluid produceert. Er zijn verschillende stijlen denk aan jazz, klassiek, rock, edm (Elektronic Dance Music) elk met hun eigen geluid en dynamiek. Wat we mooi vinden is smaak en daar valt niet over te twisten.

Bij het maken van al dat moois kunnen muzikanten uren (of nog langer) spenderen aan het zoeken naar een bepaald ‘sound’. Ook is het voor de audio techneut soms een uitdaging om de boel dusdanig passend te krijgen tot een mooi geheel. Daarvoor zijn veel tools beschikbaar, apparatuur, plug-ins en technieken als layering en ander effecten.

In thuis studio hadden we vroeger zeer beperkte mogelijkheden hiervoor. Sterker nog zelfs in professionele studio’s waren de mogelijkheden beperkt. Tegenwoordig in onze digitaal thuis studio zijn de mogelijkheden bijna onbeperkt. Geweldig toch?

Ja. Maar het lijkt er soms op dat omdat het mogelijk is moeten we het ook doen, ook al is het niet nodig. Er zijn mensen welke veel tijd en aandacht besteden om een goede opname te maken. Geweldig. Om het dan vervolgens in de mix dusdanig te vernielen dat het nergens meer naar klinkt. Een goede opname maken is soms moeilijk en de opname die we maken kan soms bewerking nodig hebben om bruikbaar te worden. Maar beoordeel de opname eerst!

Nu hebben veel genres muziek het voordeel dat ze ook live met elkaar gespeeld kunnen worden en we ook wel een beeld hebben van hoe het uiteindelijk moet klinken.

EDM is hier echter een uitzondering op, thuis producers hebben het vaak moeilijk. Ze gebruiken vaak kant-en-klaar samples of virtueel instrumenten speciaal voor hun doel. Compleet gelayerd, compressed en alles. Handig, kant-en-klaar goede opnames dus. Dit gebruik je in het nummer die je wilt maken (creativiteit en technische kennis dus) door ze na elkaar (op elkaar) in je DAW te gebruiken.

Dan nog de boel een beetje op elkaar afstemmen en tweaken in de mix en klaar. Nou nee.

Men spendeert soms weken aan een kick om tot het juiste geluid te komen, veel processen achter elkaar er op los gelaten en met een beetje pech werken deze elkaar tegen waardoor het eerste proces eigenlijk weer ongedaan wordt gemaakt.

Het is ook een verschrikkelijk moeilijk genre om goed te mixen. Alles onder de 500Hz is vaak een strijd. Die kick moet dreunen en die bas moet vet zijn kortom.. Loudness war in het laag. Dus na twee weken op die kick gewerkt te hebben en een lekkere sweep bas gemaakt te hebben passen ze niet in de mix. Om die bas te horen moet er zoveel energie gegeven worden dat de kick niet meer hoorbaar is. Men heeft hiervoor een oplossing gevonden. Sidechain compressie. Zo ingesteld dat als de kick komt deze de rest (inclusief bas) dicht draait (tenminste niet twee weken voor niks aan gewerkt). Dat de boel vervolgens als een gek loopt te pompen is ondertussen zelfs een onderdeel van het genre geworden.

Dus, elk stijl zal een bepaalde aanpak en kennis nodig hebben om tot het juiste resultaat te komen. Wat mij verbaasd echter is het volgende. Men heeft bijvoorbeeld twee weken gespendeerd aan een vette kick sound met een tail van zeg maar 1 sec. En die klinkt om zich ook mooi (als je er van houdt). Vervolgens wordt deze kick in het nummer op 120Bps (of meer) gebruikt. Dat is twee slagen elk seconde, een opstapeling van tail dus. Het is een beetje als piano spelen met het sustain pedaal constant ingedrukt, of slag gitaar spelen met veel reverb. Door distortion (genereren van harmonische overtonen) te gebruiken hoopt men dat de instrumenten zich toch nog onderscheiden in de mix.

Wellicht is dit de oorzaak van het probleem waar veel edm producers mee kampen. Creativiteit en techniek gaan niet goed samen (we gebruiken er zelfs verschillende hersen helften voor).

Begin eens met een concept van het nummer en niet met geluiden. Als je een nummer bedacht hebt begin dan (maar ook dan pas) met het zoeken van een bijpassend geluid voor een bepaalde onderdelen en het mixen hiervan. Het is een ander nummer (hoop ik) dan die je zo geweldig vindt, misschien past het zelfde geluid van die ander niet in jouw nummer?

En dan nog enkele persoonlijke tips, Dynamiek is geen vies woord, ook niet in edm. Best fijn als de luisteraar niet hoeft te smachten naar een drop. Less is more, als je druk bezig bent is het goed om eens een stap terug te nemen en je af en toe af te vragen of wat je aan het doen bent ook werkelijk wel iets toevoegt aan het nummer.

Het uiteindelijk resultaat is waar het om draait, niet hoelang of hoeveel moeite je aan een bepaald geluid hebt besteedt.

 

Uitstervend ras

Vroeger in de tijd dat muziek alleen op een LP (groot plastic schijf) beschikbaar was, zette we de plaat op en gingen achterover leunend eventueel met hoofdtelefoon (toen hadden we nog een hoofd) een hele kant achter elkaar beluisteren. Om vervolgend de boel om te draaien om de ander kant te beluisteren. En ja er zaten nummers tussen welke ik na een paar keer draaien pas heb leren waarderen (en ook nummers die ik nog steeds niks aan vindt).

In de tijd dat de CD uitkwam kregen we het gebruikers gemak om met een druk op de knop van nummer tot nummer te gaan, en het kwaliteit was vele malen beter. Muziek moest echter wel wat sneller aanslaan anders was het ‘volgende’ knopje al snel gevonden.

Kort daarop konden we al snel zelf muziek als apart nummers opslaan en schieten tussen de nummers welke we wilden beluisteren.
Een heel nummer beluisteren komt ook steeds minder vaak voor.
Om nog meer nummers op te kunnen slaan deden we een (flinke) stap achteruit in kwaliteit.

Geweldig dit. Toch?
Ja. Maar ik moet toegeven dat er ook een schaduw kant aan zit.
Zo zijn er mensen welke een muziek verzameling hebben van duizenden nummers.
Ik had vroeger wel een boekenkast vol LP’s maar dat was nog maar een fractie van wat men nu op een USB stick heeft.
Dat dat kan is wel heel mooi maar men loopt zich rot te zoeken naar dat ene nummer. Maar gelukkig zijn ook daarvoor oplossingen.
Vraag je of ze die en die nummer kennen, toveren ze je de hele discografie van die artiest naar voren.
Als ik vervolgens vermeld dat ik alleen dat ene nummer van die artiest mooi vindt zeggen ze, ‘ach, ja maar ik heb gelijk alles maar gedownload’. Waarom?
Hoeveel mooie muziek zit er tussen al die duizenden nummers welke ze nog nooit gehoord hebben? Zo blijkt dat als ik op verzoek om een bepaald nummer te beluisteren ze er achter komen dat het bestand beschadigd is.
Maar goed, de mogelijkheden zijn er en we kunnen er gebruik van maken en dat is mooi.

Het is je ondertussen vast al opgevallen dat ik vrij kritisch ben in welk muziek ik beluister.
En er ontstaat iets wat ik vervelend vindt.
Er waren vroegen LP’s bij die met recht een album waren, van begin tot eind een verhaal, een beleving. Ook in dynamiek en volume verschillen tussen nummers onderling (niet elk nummer is op max gemasterd).
En hierin zit dan voor mij ook tegenwoordig wel eens het probleem.
Nummer worden als individueel tracks gezien en soms op die manier ook geript of door de mediaspeler zelf met auto normalize, auto volume of auto gain weergegeven.
Er zijn zelfs speciaal tools voor, MP3Gain bijvoorbeeld.
Als ik hiermee zo’n album beluister is de beleving anders (minder), ik mis wat.
Een rustig nummer dat ook als rustig nummer wordt weergegeven.

Tot slot nog iets raars wat ik ben tegen gekomen.
Iemand liet mij een oud klassieker horen waarbij ik riep ‘de originele is van ….’ waarop de reactie was ‘dit is de originele’. Onderzoek wees uit dat het om een download van youtube ging …, maar om aan het auteursrecht restrictie te ontkomen, hadden ze het tempo (en toonhoogte) aangepast voordat men het had geüpload!

Is muziek nog wel emotie of alleen aantal en techniek?
Ach, opa Bill moet maar wat aan zijn zelfdiscipline doen.
Er valt gelukkig genoeg moois (ook in muziek) echt te beleven. 🙂

Opa en Daan

MP3 en streaming slecht voor muziek beleving.

In een (Engelstalig) filmpje op internet (staat onderaan dit bericht) worden we gewaarschuwd voor hoe het ‘grote publiek’ muziek beluisterd en hoe deze ons wordt aangeboden.

Terecht! Er ontstaat al een generatie welke niet anders dan mp3 en streaming audio kent en dit dus ook al als een standaard ervaart.

In het filmpje hebben ze het over hoeveel moeite er wordt gedaan om muziek tot een bepaald perfectie te maken, opnemen en te mixen (masteren) zodat de luisteraar het net zo kan gaan beleven.
Maar, vervolgens wordt dit vaak ik een slechte formaat verspreid en op slechte apparatuur afgespeeld.

In een begeleidend schijven bij het filmpje schijft men:
De laatste twee decennia hebben we een opvallende daling in de kwaliteit van geluid en luisterervaring gezien.
Gecomprimeerde muziek, MP3’s en streaming, hebben de kwaliteit verminderd en de emotie afgevlakt.
Marketing gimmicks en gemak nemen nu de plaats in van excellentie.
De film “Distortion of Sound” is een duidelijke uiteenzetting van de huidige stand van zaken met betrekking tot geluid, met in de hoofdrol Linkin Park, Slash, Quincy Jones en meer.
Deze documentaire zal uw oren openen en u inspireren om een rijkere, ontroerende muzikale ervaringen te willen ervaren.

Maar dan… Dan schieten de tranen mij in de ogen.

In het filmpje en op hun site zie ik twee dingen die mij mateloos irriteren.

  1. Het filmpje gaat over gecomprimeerd audio formaat (mp3), en niet over over-gecomprimeerd audio door compressors, loudness (helaas, aangezien ook dat mijn inzien bijdraagt aan een groot kwaliteit afbreuk in veel hedendaags muziek). Maar in de audio voorbeelden die men in het filmpje gebruikt (tussen 11:47 en 12:14) zijn geen voorbeelden van gecomprimeerd audio formaat gebruikt maar voorbeelden van over compressie (Geen dynamiek)! Begrijp me niet verkeerd.
    Ik ben voor lossless audio en ook zeker voor meer dynamiek. Maar lossy (mp3) klinkt op een ander manier slecht dan wat deze voorbeelden willen aantonen.
  2. Onderaan de site staat een link naar “Clari-Fi”.
    Dit is een systeem welke beweert dat het de verloren gegaan details van lossy audio formaten kan herstellen. Onzin! Dit is onmogelijk. Er worden door het systeem allerlei trucjes (EQ en transiënt processing) uitgehaald maar verloren blijft verloren. Ergerlijk is deze link hier dus vooral omdat het hele filmpje (22 minuten lang) men moeite doet om ons juist uit te leggen dat als je 90% van het origineel weggooit, dit de beleving van je muziek aantast en je dit dus ook nooit meer terug kunt krijgen.
    Daar komt bij dat de audio demonstraties op de site van Clari-Fi volkomen misleidend zijn.

Waarom maak ik mij daar zo druk over?
Het filmpje is bedoeld om ons als consument bewust te maken voor de nadelen van lossy audio formaat en streaming audio. Heel goed.
De kijker zal echter door de inhoud mogelijk gaan denken dat deze verschillen door hem (of haar) niet gehoord worden of dat het met een systeem is op te lossen.

Of is dit dan toch weer een reclame filmpje?